โรงจำนำ

เครดิตบูโร เรื่องจริงในโรงจำนำ วันนั้นผมเข้าไปที่โรงจำนำของรัฐเพื่อดูบรรยากาศช่วงปลายเดือนคิวหน้าร้านยาวกว่าคิวร้านชานมไข่มุกหน้าห้างอีก มีผู้ชายคนหนึ่งหน้าตาซีดๆ ถือสร้อยทองเส้นเล็กๆ ในมือเขาบอกผมว่า “อยากไปคุยกับแบงก์นะพี่ แต่กลัวเครดิตบูโรขึ้นมากกว่า กลัวไม่มีเงินกินข้าวอีกต่างหาก” ผมฟังแล้วสะอึกนี่คือความจริงของคนไทยยุคนี้ คนกำลัง หิวแต่หัวใจดัน กลัว อะไรบางอย่างที่มองไม่เห็นมากกว่า ทำไมคนไทยกลัวเครดิตบูโรราวกับเป็นประวัติอาชญากรรม หลายคนคิดว่า…“ถ้าเครดิตบูโรเสีย = ชีวิตจบ” ไม่ใช่ครับมันแค่บอกประวัติทางการเงิน ไม่ใช่ใบปริญญา ไม่ใช่บาปกรรม ไม่ใช่คำสาป แต่ระบบทำให้คนคิดว่ามันน่ากลัวแบงก์ก็ทำให้ดูใหญ่โตคนรอบตัวก็ทำให้ดูน่ากลัวกว่า “หนี้” จริงๆ เลยไม่กล้าเจรจาไม่กล้าปรึกษาไม่กล้าปรับโครงสร้าง สุดท้ายคนเลยไปเข้าโรงจำนำแทน เพราะ “ง่ายกว่า” และ “ไม่ต้องให้ใครรู้” เครดิตบูโร ไม่ได้ทำให้คุณจน แต่การหนีปัญหาต่างหากที่ทำให้จน คนกลัวว่าติดบูโรแล้ว “อนาคตปิดหมด”แต่ไม่กลัวว่าถ้าตัวเองไม่คุยกับแบงก์ตอนนี้อีก 2 เดือนข้างหน้าอาจไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า–ค่าไฟ–ค่าอาหาร นี่คือความจริงโหดร้าย คนไทยหลายคนยอมอดข้าวแต่ไม่ยอมให้เครดิตบูโร “ขึ้นสถานะล่าช้า” นี่คือความคิดที่ทำร้ายตัวเองโดยไม่รู้ตัว ความจริงคือ… ปรับโครงสร้างหนี้ไม่ได้ทำให้ชีวิตพัง แต่การปล่อยให้ดินพอกหางหมูจนโดนฟ้อง นี่แหละที่พัง การคุยเร็ว = เจ็บน้อย เลื่อน 1 เดือน = คดีขึ้นศาลได้จริง แต่คนไม่คุย … Continue reading ทำไมคนกลัว เครดิตบูโร มากกว่าความจริงว่าตัวเองกำลังจะไม่มีเงินกินข้าว?