อย่ารอให้ "เจ้าหนี้" โทรหาคุณ เพราะบางครั้ง…สิ่งที่ทำให้ลูกหนี้พัง ไม่ใช่ ดอกเบี้ยแต่คือ “เสียงเรียกเข้า” มันเป็นเสียงที่คนไม่เป็นหนี้ไม่มีวันเข้าใจ เสียงโทรเข้าครั้งเดียวทำให้หัวใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่มมือเย็นท้องบิดเหงื่อออกแล้วสมองมันจะคิดเป็นประโยคเดียวทันทีว่า… “กูยังไม่มีเงิน…” คุณไม่ใช่คนขี้ขลาดคุณไม่ใช่คนอ่อนแอแต่คุณถูกฝึกให้กลัวจากระบบที่โทรมาด้วย “ความมั่นใจเต็มปาก”แล้วให้คุณตอบกลับด้วย “ความผิดแบบเต็มใจ” เสียงที่ทำให้คนดีๆ กลายเป็นคนหลบซ่อน มีคนหนึ่ง…เป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดาเงินเดือนไม่ได้สูงไม่ได้ใช้ชีวิตหรูไม่ได้อยากเป็นหนี้ตั้งแต่แรก หนี้มันเริ่มจากคำว่า “จำเป็น”จำเป็นต้องใช้บัตรจำเป็นต้องรูดก่อนจำเป็นต้องจ่ายขั้นต่ำ เพราะเดือนนั้นมันไม่พอจริงๆ แล้วความจำเป็นมันก็โตขึ้นเรื่อยๆเหมือนรอยร้าวที่เริ่มจากเส้นเล็กๆแต่สุดท้ายทำให้บ้านทั้งหลังพังได้ เขาเล่าว่าช่วงหนึ่งเขาไม่ได้กลัวการไม่มีเงินเขากลัว “เสียงโทรศัพท์” มากกว่า เพราะทุกครั้งที่มันดังมันไม่ได้แค่ดังในมือถือ มันดังในหัวดังในใจดังเหมือนคนกำลังมาตอกย้ำว่า “คุณเป็นคนผิดนะ” เขาเริ่มทำสิ่งแปลกๆ ที่คนไม่เป็นหนี้ไม่เข้าใจ เช่น เปิดโหมดเงียบตลอดเวลา ตั้งค่า “ตัดสายอัตโนมัติ” กับเบอร์แปลก ใส่นาฬิกาเพื่อดูข้อความแทนเสียงเรียกเข้า กลัวถึงขั้นไม่กล้าโทรออกหาใคร เพราะกลัวโทรผิดเบอร์แล้วเจอเจ้าหนี้ ชีวิตมันไม่ได้พังเพราะเงินหมดมันพังเพราะ “ใจหมด” ไปก่อนแล้ว เจ้าหนี้ ไม่ได้โทรมาเพื่อคุย แต่โทรมาเพื่อ “คุมเกม” คุณต้องเข้าใจความจริงข้อนี้ก่อน… เจ้าหนี้โทรมา ไม่ได้โทรมาเพื่อให้คุณสบายใจเขาโทรมาเพื่อทำให้คุณ “รีบ”เพื่อทำให้คุณ “กลัว”เพื่อทำให้คุณ “ยอม”เพื่อทำให้คุณ “จ่ายตามที่เขาอยากได้” ไม่ใช่ตามที่คุณไหว นี่ไม่ใช่ทฤษฎีสมคบคิดนี่คือเกมของระบบ และลูกหนี้จำนวนมากแพ้เกมนี้ไม่ใช่เพราะไม่มีเงินแต่เพราะไม่มีใครอยู่ข้างเขาเวลาถูกกดดัน ลูกหนี้ หลายคนคิดว่าถ้ามีเงินก้อน … Continue reading อย่ารอให้ “เจ้าหนี้” โทรหาคุณ
อย่ารอให้ “เจ้าหนี้” โทรหาคุณ
